شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 25027

صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب/تا شد تهی از خویش و نی اش نام نهادند

طلب نمی کنی از من سخن جفا اینجاست/و گرنه با تو چه بحث است در سخندانی

سعدیا گر چه سخندان و مصالح گویی/به عمل کار برآید به سخندانی نیست

بر حدیث من و حسن تو نیفزاید کس/حد همین است سخندانی و زیبایی را

زمین از باد فروردین که از گل بود پر چهره/ به مهر ماه و ماه مهر گشت از میوه پر شکّر

خزان را داد پنداری فلک ملک بهاران را/ که اندر باغ زرین تخت گشت آن زمردین افسر

مخواه تابش از ایشان اگر همه مهرند/ مجوی گوهر از ایشان اگر همه کان‌اند

به لؤلؤ ابر بیاراست روی صحرا را/ مگر نشاط کند شهریار زی صحرا

رباعی

قطعه

مثنوی

دوبیتی

انفاس عیسی از لب لعلت لطیفه‌ای/ آب خضر ز نوش لبانت کنایه‌ای

کی عطرسای مجلس روحانیان شدی/ گل را اگر نه بوی تو کردی رعایتی

که را رسد که کند عیب دامن پاکت/ که همچو قطره که بر برگ گل چکد پاکی

هزار جان مقدس بسوخت زین غیرت/ که هر صباح و مسا شمع مجلس دگری