شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19392

از غبار، آیینه دل را کند روشن‌گری / هر که گرد غربت افشاند ز سیمای غریب

 تا به گریبان نرسد دست مرگ / دست ز دامن نکنیمت ر‌ها

آن که چون شبنم به روی بستر گل تکیه داشت / کرد از خاک سیه بالین و بستر اختیار

سنگ راه من نگردد سختی راه طلب / کوه و صحرا پیش سیل بی‌قرار من یکی است

آیینه را ز صحبت طوطی گریز نیست                                          ای سنگدل به صائب شیرین سخن درآ

شب و روز غیر دردی نخورم بر آستانت                                          که دوای خوبرویان نرسد من گدا را

گر ز مقصودم نشانی می‌دهی                                                    مرده را انگار جانی می‌دهی

کزین بد تو را تیره گردد روان                                                     بپرهیز از این شهریار جوان