شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27004

وقت سحرگه کلنگ تعبیه‌ای ساخته است / وز لب دریای هند تا خزران تاخته است

تو را عزّ لولاک تمکین بس است / ثنای تو طه و یس بس است

هزار لشگر جنگی شکست و لشکر او / به خواب نوشین اندر شده به لشگرگاه

وان قطره باران زبر سوسن کوهی / گویی که ثریّاست بر این گنبد دوّار

کاربرد دو حرف اضافه برای یک متمم _‌کاربرد آرایه‌های جناس همسان و سجع

استفاده از آرایه تشبیه _ کاربرد پنج صفت مبهم

کاربرد فعل پیشوندی _ کاربرد آرایه‌های تکرار و تشبیه

کاربرد «را» در معنی حرف اضافه _ حذف فعل به قرینه

به گرد جهان هر که راند سخن / نکوهیدن من نگردد کهن

سخن‌های ناخوش ز من دور دار / ز بدها دل دیو رنجور دار

راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکل است / کان نه راه صورت و پای است کان راه دل است

همچو لوح زمرّدین گشته است / دشت همچون صحیفه‌ای زِ رُخام

یک طایفه رامشگر، بگرفته به کف ساغر / قومی به سماع اندر با شیوه عرفانی (براساس موضوع و نوع)

گفته‌ای عامیانه لیک صریح / به ز هفتاد خطبه عربی (به تناسب مخاطب)

دیده دیو و پری، دید زِ ما سروری / هدهدِ جان بازگشت سوی سلیمان خویش (به تناسب هدف)

تا جهان است بوَد دولت مشروطه به پای / جَیش ما غالب و شاهنشه ما با فرهنگ (براساس زمان و دوره اثر)