شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس سیزدهم : ادبیات انقلاب

در كدام بيت، آراية «كنايه» به كار نرفته است؟

يكي را به سر برنهد تاج بخت يكي را به خاك اندر آرد ز تخت

دلا معاش چنان كن كه گر بلغزد پاي فرشته‌ات به دو دستِ دعا نگه دارد

با چشم ادب نگر پدر را از گفتۀ او مپيچ سر را

حديث آرزومندي كه در اين نامه ثبت افتاد همانا بي‌غلط باشد كه حافظ داد تلقينم

در کدام گزینه، پدیدآورندۀ اثری، نادرست ذکر شده است؟

(تاریخ اردلان: مستوره کردستانی) (شوق‌المهدی: فیض کاشانی) (هفت پیکر: نظامی)

(جامع التمثیل: محمد حبله‌رودی) (نفحات الانس: جامی) (منشآت: قائم‌ مقام فراهانی)

(دانشنامۀ علایی: ابوعلی سینا) (از آسمان سبز: سلمان هراتی) (سرود درد: محمود حکیمی)

(فرشته بفرستید: عبدالرضا رضایی‌نیا) (در جستجوی خوشبختی: لرد آویبوری) (فرهاد و شیرین: وحشی بافقی)

در کدام بیت کنایه وجود ندارد؟

چو بشنید بیچاره بگریست زار / که ای خواجه دستم ز دامن بدار

هر که دِل پیش دلبری دارد / ریش در دست دیگری دارد

چنین است رسم سرای دُرشت / گهی پشت به زین و گهی زین به پشت

گفت معشوق به عاشق کای فتیٰ / تو به غربت دیده‌ای بس شهرها

در کدام گزینه وابسته پیشین به‌کار نرفته است؟

مقصود از ادبیات، آثار نظم و نثری است که آینه فرهنگ جامعه است.

نخستین ابزار پیدایش ادبیات، زبان است.

ادبیات هر جامعه، بهترین راه آشنایی با فرهنگ جامعه است.

زبان عامل انسجام و پیوند همه اقوام یک سرزمین است.

مفهوم کنایهٔ ذکر شدهٔ کدام عبارت نادرست است؟

کسی را لای پنبه بزرگ کردن: کسی را در ناز و نعمت فراوان بزرگ کردن

جگر کسی را خون کردن: کسی را بسیار ناراحت کردن

جوش آوردن: عصبانی شدن

بوی شیر دادن دهان کسی: شجاعت بسیار داشتن

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس سیزدهم : ادبیات انقلاب | آزمون شماره 30397