شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 25993

صولت برد آرمیده بود و اوان دولت ورد رسیده.

توانگری به هنر است نه به مال؛ و بزرگی به عقل است نه به سال.

ارادت بیچون، یکی را از تخت شاهی فرود آرد و دیگری را در شکم ماهی نکو دارد.

دل به غیر او نبستیم و ره به غیر او نبردیم.

بر ظاهرش عیب نمی‌بینم و در باطنش غیب نمی‌دانم.

کمتر از آن خورد که ارادت او بود و در نماز بیش از آن کرد که عادت او.

سر به جیب مراقبت فرو برده و در بحر مکاشفت مستغرق.

تخم خرمایی به تربیتش نخل باسق گشته.

ما برون را ننگریم و قال را/ ما درون را بنگریم و حال را

خاک قدم تو اهل عالم/ زیر علَم تو نسل آدم

در خدمتت انبیا مشرف/ وز حرمتت آدمی مکرّم

ز زلفت زنده می‌دارد صبا انفاس عیسی را/ ز رویت می‌کند روشن خیالت چشم موسی را

بهار آمد، بهار آمد، بهار مشک‌بار آمد / نگار آمد، نگار آمد، نگار بردبار آمد

دانه باشی مرغکانت برچنند / غنچه باشی کودکانت برکنند

چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را؟ / چه کند گوی که عاجز نشود چوگان را؟

برند از برای دلی بارها / خورند از برای گلی خارها