شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 7575

ای که زلف سیهت بر گل روی آشفته است / ز آتش روی تو آب گل سوری رفته است

دل گم گشته که بر خاک درت می‌جستم / گوییا زلف تو دارد که بسی آشفته است

احتیاجت به چمن نیست که بر سرو قدت / گل دمیدست و همه ساله بهار اشکفته است

چون توانم که ز کویت به ملامت بروم / کآب چشم آمده و دامن من بگرفته است

لنگر بی مدّعایی چشم حیران را بس است / این صدف را گوهر یکدانه‌ای در کار نیست

کنون که چشمه قند است لعل نوشینت / سخن بگو و ز طوطی شکر دریغ مدار

هیچ میزانی در این بازار چون انصاف نیست / گوهر خود را نمی‌سنجی به این میزان چرا؟

ای خسرو شیرین‌سخن ای یوسف گل پیرهن / وی طوطی شکرشکن ما را زبانی دیگر است