شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 10248

هفت شهر عشق را عطار گشت              ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم

تازه کن خاطر ما را به حدیثی صائب        تو که از خامه رگ ابر بهار آمده‌ای

گفت حافظ چو کشید از سر اندیشه نقاب       غزلی را که ملایک در میخانه زدند

چو عضوی به درد آورد روزگار            دگر عضوها را نماند قرار

عاشق از بار لباس عاریت آسوده است/ بید مجنون را کلاه و جامه از موی خود است

پیوسته دهد باده و ساقی نتوان خواند/ همواره تراشد بیت و آزر نتوان گفت

به پای خویش آخر تیشه خواهی زد به ناکامی/ اگر در زور بازوی هنر چون کوهکن باشی

بازی جنّت مخور، کز بهر عبرت بس بود/ آنچه آدم دید از آن گندم نمای جو فروش