شرکت در آزمون آنلاین
اقتصاد دهم
-
درس هفتم: تجارت بینالملل
| آزمون شماره 35312
انواع تولیدات یک کشور در شرق آسیا به دو گروه A وB تقسیم میشود، میزان تولید هر کدام و میانگین قیمت هر واحد از آنها در جدول زیر آورده شده است. اگر سال 1390 سال پایه باشد و تولید سال 1391 برحسب قیمتهای جاری 51,000 واحد پولی محاسبه شده باشد:
الف) میانگین قیمت تولید هر واحد از گروه B در سال 1391 چند واحد پولی است؟
ب) افزایش تولید کل ناشی از تورم در سال 1391 چند واحد پولی است؟
پ) با توجه به افزایش قیمت کالاهای گروه A (در سال 1391 نسبت به سال 1390) که شامل کالاهای ضروری و مورد نیاز مردم است، دولت این کشور در نظر گرفته است فقط برای جبران افزایش قیمت این کالاها به کارمندان خود کمک نقدی کرده و 20% به حقوق آنان اضافه کند، در این صورت قدرت خرید واقعی کارمندان دولت چه تغییری کرده است؟
|
گروه |
میانگین سال 1390 |
میانگین سال1391 |
||
|
قیمت |
مقدار |
قیمت |
مقدار |
|
|
$A$ |
150 واحد پولی |
75 کیلو |
200 واحد پولی |
45 کیلو |
|
$B$ |
100 واحد پولی |
400 کیلو |
؟ |
350 کیلو |
میزان تولید کالاهای برنج و قهوه در سه کشور فرضی A ، B و C در جدول زیر آورده شده است. کدام گزینه در خصوص مراودات تجاری میان کشورها صحیح است؟ (هر سه کشور به یک اندازه از نیروی کار، سرمایه و دانش فنی برخوردارند و همه عوامل تولید با اشتغال کامل را برای تولید کالاها بهکار میگیرند.)
|
نام کالا نام کشور |
برنج |
قهوه |
|
A |
300 واحد |
850 واحد |
|
B |
600 واحد |
700 واحد |
|
C |
450 واحد |
250 واحد |
با توجه به جدول زیر که میزان تولیدات سه کشور چین، اندونزی و فیلیپین را در دو کالای: کاغذ و پارچه نشان میدهد، کدام گزینه با توجه به اصل مزیتهای مطلق و نسبی درست است؟ (هر سه کشور به یک اندازه از نیروی کار، سرمایه و دانش فنی برخوردارند. کاغذ و پارچه در هر سه کشور با قیمتهای یکسان تولید میشوند.)
$\boxed{\begin{array}{c|c|c}پارچه\;&کاغذ&کشور/کالا\\\hline\begin{array}{c}تن\end{array}120\;&\;\begin{array}{c}تن\end{array}170\;&چین\;\\\hline\begin{array}{c}تن\end{array}80\;&\;\begin{array}{c}تن\end{array}610\;\;&اندونزی\\\hline\begin{array}{c}تن\end{array}45\;\;&\begin{array}{c}تن\end{array}50\;&فیلیپین\end{array}}$
دو کشور فرضی $A$ و $B$ را در نظر بگیرید. هر دو کشور به یک اندازه از نیروی کار، سرمایه و دانش فنی برخوردارند و رایانه و گندم در هر دو کشور با قیمتهای یکسان تولید میشود. هر دو کشور توانایی تولید رایانه و گندم را دارند. همچنین هر کشور ۵۰۰ واحد منبع برای تولید دارد. کشور $B$ برای تولید هر دستگاه رایانه ۲ واحد از منابع خود را مصرف میکند و برای تولید هر تن گندم نیازمند ۱۰ واحد از منابع است. در طرف مقابل کشور $A$ برای تولید هر دستگاه رایانه ۸ واحد از منابع کشورش را باید مصرف کند ولی تولید هر تن گندم در این کشور نیازمند استفاده از ۲ واحد از منابع است. حال فرض کنید هر کشور نیمی از منابع خود را صرف تولید هر کدام از این محصولات کند. در این صورت کدام گزینه صحیح است؟