شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16168

محمد عوفی، عبدالحسین وجدانی

ابوالفضل بیهقی، عبدالحسین وجدانی

محمد عوفی، محمدی اشتهاردی

گیلانشاه، عبدالحسین وجدانی

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم / همه توحید تو گویم که به توحید سزایی

به هرچ آفریننده کرده ست راست / نگوییم کین چون و آن از کجاست

بنده نظامی که یکی گوی توست / در دو جهان خاک سر کوی توست

جز از جام توحید هرگز ننوشم / زنی گر به تیغ ستم گردن من

ای صبا سوختگان بر سرره منتظرند / گر از آن یار سفرکرده پیامی داری

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر / در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت

من و باد صبا نالان دو سرگردان بی‌حاصل / من از افسون چشمت مست و او از تاب گیسویت

دلبرا حسن رخت می‌ندهد دستوری / که به هم جمع شود عاشقی و مستوری

پشّه چو پر شد بزند پیل را / با همه تندی و صلابت که اوست

با هوسناکی نگردد جمع حسن عاقبت / از هدف قطع نظر تیر هوایی کرده است

سر چشمه شاید گرفتن به بیل / چو پر شد نشاید گرفتن به پیل

من این مست گران را با که گویم / من این بیداد را داد از که جویم

قومی به فیض پیر خرابات کی رسند / کز جام باده حال خرابی نداشتند

بلندی از آن یافت کو پست شد / در نیستی کوفت تا هست شد

از تو ای دوست نگسلم پیوند / ور به تیغم بُرند بند از بند