شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17496

دلم از پرتو خورشید رخت قندیلی است/ کز سر زلف تو آویخته با سلسله‌ها

می‌روم کوه‌های غم بر دل/ از درت می‌برم گرانی‌ها

چون صف دل‌ها شکستی زین مکن رخش جفا/ شرط نبود رفتن از پی لشکر مغلوب را

برکش ای صوفی ز سر این خرقۀ سالوس را/ جام می بستان و بشکن شیشۀ ناموس را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند/چو علی گرفته باشد سر چشمۀ بقا را (تشبیه فشرده-تشبیه گسترده)

شور فرهادم به پرسش سر به زیر افکنده بود/ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا؟ (حس آمیزی،تلمیح)

ساز در دست تو سوز دل من می‌گوید/من هم از دست تو دارم گله چون ساز امشب (جناس،تشخیص)

چون فرستادۀ سیمرغ به سهراب دلیر/نوشداروست ولی حیف که دیر آمده است (تشبیه گسترده،نغمه حروف)

رُخش چون خرمن گل از لطافت / لبش چون غنچه از کوچک‌دهانی

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی / تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

گر به کف مانند گل مشت زری می‌داشتم / در بغل چون غنچه گلبرگ تری می‌داشتم

به جان می‌ماند از پاکی لب دلبر که من دارم / به مه می‌ماند از خوبی، رخ جانان که من دیدم

جان درازیّ تو بادا که یقین می‌دانم / در کمان ناوک مژگان تو بی‌چیزی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم / کزین به‌ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر / بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

عنان‌کشیده رو ای پادشاه کشور حُسن / که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست