شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 27769

یک

دو

چهار

سه

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت/ کاول نظر به دیدن او دیدهور شدم

دی در گذار بود و نظر سوی ما نکرد/ بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم/ باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد/ بیگمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

در معنی ترک جنگ و کراهیت خراج و تحرّز از جلا آن‌چه فراز آمده است باز نموده آمد.

مایه گنج دوستی همه نور است و بار درخت دوستی همه سرور است.

ملک آن را بر رای جهان‌نمای خود که آینه فتح است و جام ظفر، باز اندازد.

صیت عدل و رأفت او بر وجه روزگار باقی است و ذکر بأس و سیاست او در صدور تواریخ مثبت.

وزن / لحن

آهنگ / لحن

عاطفه / وزن

آهنگ / عاطفه

ای آفتاب جان و دل ای آفتاب از تو خجل          آخر ببین کاین آب و گل چون بست گرد جان ما

شد خارها گلزارها از عشق رویت بارها              تا صد هزار اقرارها افکند در ایمان ما

گوهر کنی خرمهره را زهره بدری زهره را           سلطان کنی بی‌بهره را شاباش ای سلطان ما

ای چشم جان را توتیا آخر کجا رفتی بیا            تا آب رحمت بر زند از صحن آتشدان ما