شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20278

هرگه که یادم آید از آن سید شهید               عیشم شود منغّص و عمرم شود هبا

در آرزوی آب، چون اویی بداد جان               لعنت بر این جهان به نفرین بی‌وفا

رمز قرآن از حسین آموختم               ز آتش او شعله‌ها اندوختم

تار ما از زخمه‌اش لرزان هنوز               تازه از تکبیر او ایمان هنوز

کرد این خیال وهم غلط کار، کآن غبار     /     تا دامن جلال جهتان آفرین رسید

هست از ملال گرچه بری ذات ذوالجلال/ او در دل است و هیچ دلی نیست بی‌ملال

جهان پردرد می‌بینم دوا کو         /  دلِ خوبان عالم را وفا کو

سراسر جمله عالم پر شهید است    /   شهیدی چون حسین کربلا کو

چو مردم سخن گفت باید به هوش / وگرنه شدن چون بهایم (چارپایان) خموش

خاک را زنده کند تربیت باد بهار / سنگ باشد که دلش زنده نگردد به نسیم

میان عاشق و معشوق رازی است / چه داند آن که اشتر می‌چراند؟

تو را که درد نباشد ز درد ما چه تفاوت / تو حال تشنه چه دانی که بر کناره‌ی جویی

بر لوح مآصی خط عذری نکشیدیم                                   پهلوی کبایر حسناتی ننوشتیم

وجوه قرض می‌ام هست لیک می‌ترسم                           که می‌فروشم نام از قباله بردارد

گر من از چشم همه خلق بیفتم سهل است              تو مپندار که مخزول تو را ناصر نیست

چو بر دانا گشادی حیله را در                                   چو قوک مارکش در سر کنی سر

همه چاره‌ای کرد در کوه و دشت / چو مرگ آمد از مرگ بیچاره گشت

هر کسی با تلخی مرگ آشناست / مرگ جبّاران از آیات خداست

نترسد ز مرگ آن که تسلیم اوست / اگر تلخی‌ای هست در بیم اوست

به دروازه مرگ چون در شویم / به یک هفته با هم برابر شویم