شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8902

 یاد باد آن که سرکوی توام منزل بود / دیده را روشنی از نور رخت حاصل بود

بخروش حزین کز نفس سینه‌خراشت / نشترکده گردید جگر مرغ حرم را

ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است / به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

 زان یار دلنوازم شکری است با شکایت / گر نکته‌دان عشقی بشنو تو این حکایت

روز باران نتوان بار سفر بست ولیک / پیش طوفان سرشکم چه محل باران را؟

حلقه گوش شما را تا بوَد مَه مشتری / مشتری باشد غلام حلقه در گوش شما

می‌زد کلاله بر گل و هر لحظه می‌شکست / بر من به عشوه گوشه بادام نیم‌خواب

اشک از آن‌روی ز ما رفت و کناری بگرفت / کآب او دم‌ به ‌دم از رهگذر ما می‌ریخت

 چه خوش گفت فردوسی پاکزاد                                 که رحمت بر آن تربت پاک باد

هر که آمد عمارتی نو ساخت                                     رفت و منزل به دیگری پرداخت

رو، سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن                             ترکِ من خراب شبگرد م_بتلا کن

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن                      من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود