شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20451

گر جهان دریا شود چون عشق او همراه توست / زحمت کشتی مخواه و یاد کشتی‌بان مکن

در بیابان طلب گرچه ز هر سو خطری است / می‌رود حافظ بی‌دل به تولّای تو خوش

مرا وقتی ز نزدیکان ملامت سخت می‌آمد / نترسم دیگر از باران که افتادم به دریایی

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد / گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

صحبت عاقل را ملازم باید گرفت اگرچه بعضی از اخلاق او در ظاهر نامرضی باشد، و از محاسن عقل و خرد اقتباس می‌باید کرد، و از مقابح آنچه ناپسندیده نماید خویشتن نگاه می‌داشت.

صلاح اهل بیت آن قدر برقرار است که شریر دیو مردم بدیشان نپیوسته است و لطف دوستی چندان باقی است که دوروی فتّان و دوزبان نمّام میان ایشان مداخلتی نیافته است.

تو چون گل دورویی که هرکه را همّت وصلت تو باشد، دست‌هاش به خوار گیرد و از وفای تو تمتّعی نیابد. دوزبانی چون مار، لکن مار را بر تو مزیّت است، که از هر دو زبان تو زهری می‌زاید.

چگونه بر پادشاه که تو را گرامی کرد و عزیز و محترم و سرور و محتشم گردانید، چنان‌که در ظلّ دولت او دست در کمر مردان زدی و پای بر فرق آسمان نهاد، این معاملت جایز شمردی؟

یک

دو

سه

چهار

که دارد از سلاطین و ملوک مشرق و مغرب / چنین پرداخته دولت چنین آراسته لشکر

خداوندا کنون باید نشاط باده فرمودن / که شد چون جنة‌المأوی جهان از خرّمی یکسر

جهانداری که چون گویند گاه خطبه نام او / نباید جز ملک خاطب نشاید جز فلک منبر

 از آن هر روز سلطانت گرامی‌تر همی‌دارد / که بر وی هست دیدار تو هر ساعت مبارک‌تر