شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هجدهم : خوان عدل | آزمون شماره 6382

زمانه گرچه بسی بر سرم سپاس نهاد / کمند زلف تو باري دگر به دستم داد

جهان بر آب نهاده ست و زندگی بر باد / غلام همّت آنم که دل بر او ننهاد

دلم که چون سر زلف تو می رود بر باد / به دام عشق درافتاد و هرچه بادا باد

گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکن/ که فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاد

داغ پنهانم نمی بینند و مهر سر به مهر / آن چه بر اجزای ظاهر دیده اند آن گفته اند

آید هنوزشان ز لب لعل بوی شیر / شیرین لبان نه شیر که شکّر مزیده اند

رنگ دستت نه به حنّاست که خون دل ماست / خوردن خون دل خلق به دستان تا چند؟

نه من از دست نگارین تو مجروحم و بس / که به شمشیر غمت کشته چو من بسیارند

گشته‌ایم / می‌گردیم / رسیده‌اند / بخوان / دانسته باشیم
 

رفته‌ام / می‌روم / خوانده است / بخوانیم / بدانند
 

خوانده‌اید / می‌گفتم/ گرفته‌ایم / خورده‌اند / بخوان
 

 رانده‌ای / می‌دانیم / بگوی / خورده‌ایم / برود