شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 421

دامی به راهی می‌‌زنم، مرغی به دامی می‌‌زنم

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند

آب چه دانست که او گوهر تابنده شود

گویی چه شد کان سرو بن با ما نمی‌‌گوید سخن

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غمت در نهانخانه دل نشیند

درد ما را نیست درمان الغیاث

به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز

خدایا به خواری مران از درم/ که صورت نبندد دری دیگرم

در این بود درویش شوریدهرنگ/که شیری درآمد شغالی به چنگ

نبینی که چون با هم آیند مور/ ز شیران جنگی برآرند شور

ندانم هیچ کس در عهد حسنت/ که با دل باشد الا بیبصارت