شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هشتم : در کوی عاشقان | آزمون شماره 164

۴

۳

۲

۱

برفت سایه درویش و سطرپوش قریب /  بپوش بار خدایا به عفو ستارش

همین جراهت و غم بود کز فراق رسول /  به روزگار مهاجر رسید و انسارش

رضا به حکم غزا گر دهیم و گر ندهیم /  ازین کمند نشاید به شیرمردی رست

غزای حکم عزل بود روز ختم امل / دگر چه فایده تکرار ذکر و کردارش

الف و ج

ب و د

ب و الف

ج و ه 

گفت :« در این معرکه یکتا منم / تاج سر گلبن و صحرا، منم 

زین نمط آن مست شده از غرور / رفت و ز مبدأ چو کمی گشت دور 

لیک چنان خیره و خاموش ماند / کز همه شیرین سخنی، گوش ماند

گل به همه رنگ و برازندگی / می کند از پرتو من زندگی 

لاف زنم لاف که تو ، راست کنی لاف مرا/ ناز کنم ناز که من ، در نظرت معتبرم (تکرار)

شدم در عشق پیر و او جوانی می‌کند با من/ ندارد عشق چون پیری بیا من هم جوان گردم (معطوف)

الم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت/ فتنه‌انگیز جهان غمزۀ جادوی تو بود (معطوف)

باده خور باده به بانگ نی و فتوای حکیم/ زان که دل درد تو را چاره شراب است شراب (تکرار)