شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8629

یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم/ تا که رسیدم برِ تو از همه بیزار شدم

پرده سوسن که مصابیح توست/ جمله زبان از پی تسبیح توست

خلد گر به پا خاری آسان برآید/ چه سازم به خاری که در دل نشیند

با من بگو تا کیستی؟ مهری بگو، ماهی بگو/ خوابی؟ خیالی؟ چیستی؟ اشکی بگو، آهی بگو

به گفت هیچ نیایم چو پر بود دهنم / سر حدیث نخارم چه خوش بود به خدا (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن)

جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام / آن کس که درد داده همو سازدش دوا (مفعول مفاعیل مفعول مفاعیل)

خوشدلم از یار همچنانک تو دیدی / جان پرانوار همچنانک تو دیدی (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

آن چنان در هوای خاک درش / می‌رود آب دیده‌ام که مپرس (فاعلاتن فاعلاتن فعلن)

دلداده را ملامت گفتن چه سود دارد/ می باید این نصیحت کردن به دلستانان

باز آمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب/ آورد آتشی که نمیرد به هیچ خواب

گر خود همه بیداد کند هیچ مگویید/ تعذیب دلارام به از ذلّ شفاعت

روزی به زنخدانت گفتم سیمینی / گفت ار نظری داری ما را به ازین بینی

این همه زورآوری و مردی و شیری

با چو تو روحانیی تعلق خاطر

توبه کند مردم از گناه به شعبان

دیدار تو حل مشکلات است