شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 23939

منّت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت.

اختران رخشان بر پرتو روشنی او تابنده و چرخ گردان به خواست و فرمان او پاینده.

هر نفسی که فرو می‌رود ممدّ حیات است و چون بر می‌آید مفرّح ذات.

الهی اگر کاسنی تلخ است از بوستان است و اگر عبدالله مجرم است از دوستان است.

پارسایی را دیدم به محبت شخصی گرفتار نه طاقت صبر و نه یارای گفتار.

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر، جبین صباح را رنگ کرد.

گفتا: سخنی با من چرا نگویی که هم از حلقه درویشانم بلکه حلقه به گوش ایشانم؟

درویش ضعیف‌حال را در خشکی تنگ‌سال مپرس که چونی الّا به شرط آن‌که مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.