شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8557

یک

دو

سه

چهار

آشنایی نه غریب است که دلسوز من است / چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

شوخی که ریخت خون من بی گناه را/ اول به مزددست زمن خون بها گرفت

آبروی من اگر برد جمالش چه عجب / برده از نار مغان آن رخ گلنار گرو

آن شاخ گل کزو جگر خار تازه است / از بلبلان گلاب نخواهد دریغ داشت

پیشانی عفو تو را پرچین نسازد جرم ما / آیینه کی بر هم خورد از زشتی تمثال‌ها

خوش‌ترین درسی که روز اولم آموخت عشق/ در دبستان محبّت ترک جان و مال بود

تا تماشای وصال خود کند / نور خود در دیده بینا نهاد

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن / شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

حمله دیگر ز بسیارش قلیل / گفته آید شرح یک عضوی ز پیل                           

شمس تبریزی فرو کن سر از این قصر بلند / تا بقایی دیده آید در جهان فانی‌ای

سوی کشنده آید کشته چنانک زود / خون از بدن به شیشه حجام می‌رود

فرو میرد شبش شمع چهارم / به روزش کشته آید شمع انجم

حال چوگان، چون نمی‌دانی که چیست / ای نصیحت‌گو به ترک گوی گوی

تو خود وصال دگر بودی ای نسیم وصال / خطا نگر که دل امید در وفای تو بست

حریف، عهد مودّت شکست و من نشکستم / خلیل، بیخ ارادت برید و من نبریدم

با پری رویان، به خلوت روی در روی آوری / خویش را دیوانه‌‌ سازی و پری‌ خوانی کنی