شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 10172

گرایش به قالب‌های کم‌کاربرد یا نوین به‌تدریج زمینه را برای ظهور شعر نو فراهم کرد. 

از نظر موسیقی و عروض نیز گروه سنت‌گرا بسیار پایبند به سنت‌های ادبی بودند و شعر را وسیله‌ای برای بیان مقصود می‌دانستند. 

شاعران این دوره گاه با تأثیرپذیری از اوضاع اجتماع، نوآوری‌هایی در عرصه تخیل پدید آوردند. نمونۀ این تخیلات را در پاره‌ای از اشعار میرزادۀ عشقی می‌توان دید.

شاعرانی که به زبان مردم کوچه و بازار شعر می‌گفتند، به قالب‌هایی مثل مستزاد و چهارپاره رغبت بیشتری داشتند.

اﺳﺘﻔﺎده از واژهﻫﺎى ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ

ﺣﻀﻮر راوى ﺳﻮمﺷﺨﺺ در ﺻﺤﻨﺔ داﺳﺘﺎن

ﻛﺎرﺑﺮد زﻳﺎد ﻛﻨﺎﻳﻪ در ﻣﺘﻦ

ﻧﺜﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ و ﻫﻢآﻫﻨﮓ ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ زﺑﺎن

ﭼﻪ ﻣﻨﻌﻢ ﻣﻲﻛﻨﻲ، زاﻫﺪ، از اﻳﻦ روى و ﺑﺪﻳﻦ دﻳﺪن           ﺗﻮان ﮔﻔﺘﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎن را ﻛﻪ روى از ﻗﺒﻠﻪ ﺑﺮﮔﺮدان

ﻣﻜﻦ زﻧﻬﺎر از ﺧﻠﻮت ﻧﺸﻴﻨﻲ ﻣﻨﻊ زاﻫﺪ را                     ﭼﻪ ﺳﺎزد ﺻﻮرت دﻳﻮار اﮔﺮ در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻨﺸﻴﻨﺪ؟

ﻧﺎﺻﺢ اﻳﻦ روى ﺑﺒﻴﻦ ﻣﻨﻊ ﻣﻦ از ﻳﺎر ﻣﻜﻦ                    ور دل از ﻛﻒ ﻧﺪﻫﻲ، ﻋﻴﺐ ﺧﻮد اﻇﻬﺎر ﻣﻜﻦ

ﻣﻨﻌﻢ ﻣﻜﻦ از دﻳﺪن ﻗﺪ و رخ و ﭼﺸﻤﺶ                        ﻣﻦ اﻧﺲ ﺑﻪ ﺳﺮو و ﮔﻞ و ﺑﺎدام ﮔﺮﻓﺘﻢ

اندیشه حاکم بر داستان های دهه اول انقلاب اسلامی سیاسی و اجتماعی بودن است.

گرایش به خاطره، قطعه ادبی، سفرنامه و شرح حال رایج شد.

زبان داستان ها به ویژه در زمان جنگ بیشتر ادبی است. 

تفکر اومانیستی در برخی آثار این دوره کمرنگ است.