شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 8622

وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را/بلبل نغمه ساز کن بلبله شراب را

گرد سفید برق را تا بنشاند از هوا/موج بلند می شود چشمه آفتاب را

کی چو من سوزند یاران گرچه دلسوزند، لیکن/عود چون سوزد بود دل گرمی ای هم مجمری را

خورد عاشق چیست پیکان های زهر آلود هجر/وصل چون یار تو باشد بازجو لوزینه را (لوزینه=نوعی شیرینی)

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا / سرها بریده بینی بی‌جرم و بی‌جنایت

 جان من دائم دژم باشد به‌سان چشم او / زلف او دائم به خم باشد به‌سان پشت من

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه / که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم 

دلم که چون سر زلف تو می‌رود بر باد / به دام عشق درافتاد هر چه بادا باد