شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 26819

توسعۀ مدارس و مراکز تعلیم

جلوگیری از آمیخته شدن زبان فارسی با سایر زبان‌ها به وسیلۀ نویسندگان بزرگ فارسی

 گرایش شاهان در جلب عالمان و ادیبان به دربار

لشکرکشی‌ها و فتوحات غزنویان

شهید بلخی: سراینده شعر مدحی به تقلید از شعر عربی

ناصرخسرو: سراینده قطعاتی کوتاه در باب ادبیات تعلیمی

رودکی: استحکام بخشیدن به شعر غنایی در قرن چهارم

فردوسی: مهارت در سرایش شعر حماسی و مدحی

نخستین صورت زبان ادبی فارسی نو در برابر نفوذ عناصر زبان عربی بود.

زبان درباری ساسانیان، زبان محاوره و مکاتبه مقامات دولتی بوده است.

این زبان با کنار گذاشتن برخی از صداهای زبان عربی، الفبای آن را پذیرفت.

هیچ وقت نتوانست زبان عمومی سراسر کشور ایران شود.

در عهد سامانی نثر هم مانند شعر پارسی رواج یافت.

نثر این دوره، ساده و روان است.

در آثار منثور این دوره، بیشتر به موضوعات حماسی، ملی و تاریخی توجه شده است.

آوردن اصطلاحات علمی و اشعار و امثال فارسی در نثر این دوره رواج می‌یابد.

سادگی و روانی کلام

توجه به واقعیات ذهنی

آوردن ترکیب‌های تازه

آوردن تشبیهات و استعاره‌های گوناگون