شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29602

زمین از باد فروردین که از گل بود پر چهره/ به مهر ماه و ماه مهر گشت از میوه پر شکّر

خزان را داد پنداری فلک ملک بهاران را/ که اندر باغ زرین تخت گشت آن زمردین افسر

مخواه تابش از ایشان اگر همه مهرند/ مجوی گوهر از ایشان اگر همه کان‌اند

به لؤلؤ ابر بیاراست روی صحرا را/ مگر نشاط کند شهریار زی صحرا

تاکید بر جاودانگی عشق

بیت اول ، چهار جمله دارد.

شعر در قالب قصیده سروده شده و آرایه تشبیه دارد.

هر دو نوع واو عطف و ربط به کار رفته است.

شبنم به آفتاب رسید از فروتنی / افتاده شو مگر تو هم از خاک برشوی

عاشقان را زاری و مسکینی و افتادگی / دلبران را پرسش احوال ایشان خوش‌نماست

قطره آبی که دارد در نظر گوهر شدن / از کنار ابر، تا دریا تنزّل بایدش

پایه عزّت بلندی گیرد از افتادگی / از قلم چون حرفی افتد، در کنارش جا دهند

ناف دریاست چو گرداب مرا لنگرگاه / نیستم موج که سعی‌ام پی ساحل گردد

رهنوردان را سبکباری بود باد مراد / زود رخت خود به ساحل کف ز دریا می‌کشد

دامن گره به دامن ساحل نمی‌زند / موجی که خو به شورش دریا گرفته است

ساده‌لوحی که شکایت کند از شورش بحر / واگذارش که چو خاشاک به ساحل برود