شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پانزدهم : کبوتر طوقدار | آزمون شماره 865

دل ضعیفان مهمل نگیرد که موران به اتّفاق شیر را عاجز کنند.

چاره ندید که با او به مصالحت گرایند و به اجرت کشتی مسامحت نمایند.

لعیم بدگوهر همیشه ناصح باشد تا به منزلتی رسد، پس تمنّاي دیگر منازل بَرد.

هرچند اخلاق او بیشتر آزمود، ثقت او به وفور کفایت فهم وي زیادت گشت.

در موقع گرفتاری، با هم بودیم پس در موقع آسودگی، سازگاری بهتر است و گرنه خرده گیران فرصت بدگویی پیدا می کنند.

در وقت مصیبت شریک بوده است در وقت آرامش، اجازه دادن بهتر است و الّا فرصت عیب جویی می یابد.

چون در لحظة گرفتاری با او بوده است حال باید به دیدار او برود و الّا دیگران فرصت انتقادد پیدا می کنند.

آن گاه که با هم شریک بودیم، این گرفتاری پیش آمده، حال باید به او اجازه بدهی هرچه می خواهد بگوید.

دل چاشنی گرفت از آن خنده های شور/ آری نمک،لذیذ نماید کباب را(ایهام تناسب،حس آمیزی)

ای ز شکر خنده ات صد شور در جان شکر/ وی ز شور شکرت پیوسته در افغان نمک(استعاره،واج آرایی)

گلزار خود ز سبزه بیگانه پاک کن / آنگاه در ملامت مردم زبان برآر(کنایه،استعاره)

زاهد چرا شکست دل من به سنگ طعن/ آیینه خدای نما را چرا شکست(تشبیه،حسن تعلیل)

حرم شادی کنان بر طاق ایوان/که مروارید بر تاجش ببارند

زمین می گفت عیشی خوش گذاریم/ازین پس، آسمان گفت ارگزارند.

من جرعه نوش بزم تو بودم هزار سال/کی ترک آبخورد کند طبع خوگرم

زهی حمیده خصالی که گاه فکر صواب/تو را رسد که کنی دعوی جهانبانی