شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 4760

بزرگانی چون نجم‌الدین کبری و کمال‌الدین اسماعیل در یورش ویرانگر مغول کشته شدند.

در اواخر دورۀ مغول، به دلیل برچیده شدن بساط حکومت آخرین خلیفۀ عباسی زبان رسمی و رایج عربی گسترش یافت.

وضعیت زبان و ادبیات فارسی در این دوره به دلیل وجود دربارهای ادب‌دوست و گرایش به تصوف و عرفان سامان یافت.

دوستداران فرهنگ و اخلاق به تصوف پناه بردند و به ادبیاتی روی آوردند که به مسائلی چون ترویج روحیۀ تساهل و تسامح و اعتقاد به دنیادوستی تکیه داشت.

و لکن خواهم مرا بر فایده این مطلع‌ گردانی که مصلحت در نهان‌داشتن چیست؟ گفت تا مصیبت دو نشود: یکی نقصان مایه و دیگر شماتت همسایه.

ضعیف مردی اِی که تو را هنوز خلق در پیش است تا در خلا دیگرگونه‌ای و در ملا دیگرگونه، و در دو جهان هیچ چیز را آن خطر نیست که بنده را از حق تواند باز داشت.

این مرد از کرانه بجستی و فرصتی جستی و تضریب کردی و المی بزرگ بدین چاکر رسانیدی و آن‌گاه لاف زدی که فلان را من فروگرفتم.

اول ریعان شباب که هنگام استحکام قواعد فضایل و آداب بود، اقوال ابناءالزّمان و اتراب و اقران که اخوانِ دیوانند، امتثال کردم.

در عهد بازماندگان تیمور، تاریخ‌نویسی به همان اسلوب پیچیده رواج یافت و ادبیات رونقی تازه گرفت.

شاهرخ، شهر هرات را مرکز فرماندهی خود قرار داد و در زمان پسرش، بایسنقرمیرزا، قرآن کریم را به خطّ خوش نگاشتند.

تیموریان تقریباً از نیمۀ دوم قرن هشتم تا اوایل قرن دهم در ایران حکومت کردند.

در عهد تیموریان هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب رواج یافت.

روی کار آمدن حکومت‌های صفاری و سلجوقی / نجم‌الدین کبری

تغییر مرکز ادبی و سیاسی از خراسان به عراق عجم / کمال‌الدین اسماعیل

روی کار آمدن حکومت‌های غزنوی و سلجوقی / نجم‌الدین رازی

تغییر مرکز ادبی و سیاسی از عراق عجم به خراسان / عطار نیشابوری