شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29410

حسب حالی ننوشتیم و شد ایامی چند/ محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب/ فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر/ تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید/ هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

بگیر و ببر زنده بر دار کن/از او نیز با من مگردان سخن

شده بر بدی دست دیوان دراز/ز نیکی نبودی سخن جز به راز

دیگران از شکست بنشینند/زلف او از شکست برخیزد

برید و درید و شکست و ببست/یلان را سر و سینه و پا و دست

یکی نره گوری بزد بر درخت/ که در چنگ او پر مرغی نسخت

تا ترکش افلاک پر از تیر و کمان است/ ما بی سر و پایان همه نارنج نشانیم

غمی بد دلش ساز نخجیر کرد/ کمر بست و ترکش پر از تیر کرد

کنون رفت باید به بیچارگی/ سپردن به غم دل به یکبارگی

ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما / جوشی بنه در شور ما تا می ‌شود انگور ما

نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی / سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا

به یاد لعل تو و چشم مست میگونت / ز جام غم می لعلی که می خورم خون است

بیایید بیایید که گلزار دمیده ست / بیایید بیایید که دلدار رسیده ست

زبان شعر، ساده و جمله‌ها کوتاه و واژگان غیر فارسی در آن کم است.

در ابیات سوم و چهارم؛ آرایة «تضاد» دیده می‌شود.

در بیت اول، آرایة تشبیه وجود دارد اما واژه‌های «چو» ادات تشبیه نیستند.

قالب شعر، غزل است.