شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19879

کیومرث شد بر جهان کدخدای /نخستین به کوه اندرون ساخت جای
 

پیاده مرا زان فرستاده توس/ که تا اسب بستانم از اشکبوس
 

به جمشید بر تیره‌گون گشت روز/ همی کاست زو ، فرّ گیتی‌فروز
 

زدش بر زمین بر به کردار شیر/ بدانست کاو هم نماند به زير

 « گر مرد رهی راه نهان باید رفت  / گر می‌خواهی که راهت انجام دهد 
صد بادیه را به یک زمان باید رفت / منزل همه در درون جان باید رفت »

« در عالم توحید به کس هیچ مگوی / این‌جاست کسی, کسی که هرک آن‌جا شد 
در سینه نگه دار نفس هیچ مگوی / هیچ است همه از همه پس هیچ مگوی »

« دل در پی راز عشق , پویان می ‌دار /  سِرّی که سر اندر سرِ آن باخته‌ای 
 جان می‌‌کَن و راز عشق, در جان می‌دار / چون پیدا شد ز خویش پنهان می‌دار »

« ای دل به سخن مگرد در خون پس از این /  عمری‌ است که تا زبانی از سر تا پای 
 از نطق مرو ز خویش بیرون پس از این / وقت است که گوش گردی اکنون پس از این »

الف- ج

د- ب 

ج- د 

ب- الف

دلبرا حسن رخت می‌ندهد دستوری / که به هم جمع شود عاشقی و مستوری

پشّه چو پر شد بزند پیل را / با همه تندی و صلابت که اوست

با هوسناکی نگردد جمع حسن عاقبت / از هدف قطع نظر تیر هوایی کرده است

سر چشمه شاید گرفتن به بیل / چو پر شد نشاید گرفتن به پیل