شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16804

سه

یک

چهار

دو

تو کز شوق شهادت غافلی، سیر گلستان کن / که ما را شاخ گل، شمشیر خون‌آلود می‌باشد

ما چو ناییم و نوا در ما ز توست / ما چو کوهیم و صدا در ما ز توست

به سانِ آسیا در نفع من نفع جهان باشد / به خلقی می‌رسد روزی، مرا گر آب و نان باشد

دیشب نگار مهوش خورشید‌روی من / بگشود بُرقع ( نقاب ) از رخ و غوغا پدید شد

از پی آن‌که قضا عاشق تو کرد مرا / این همه تیر جفا بر من مسکین چه زنی

به صورت از نظر ما اگرچه محجوب است / همیشه در نظر خاطر مرفّح ماست

امروز من چو خار و گیاهم ذلیل و پست / از باغ بخت، نو کندم هر زمان بلا

تو جفا کنی و صولت دگران دعای دولت / چه کنند از این لطافت که تو پادشاه داری