شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13137

زهی ماه در مهر سرو بلندت / شکر در گدازش ز تشویر قندت

چراغ است مر تیره شب را بسیچ / به بد تا توانی تو هرگز مپیچ

وگر نه من ایدر همی بودمی / شبی با شما روز پیمودمی

خروشید و بار غریبان ببست / اَبَر پشت شرزه هیونان مست

یاد باد آن‌که ز چشم خوش و لعل لب تو / نقل مجلس همه بادام و شکر بود مرا

می به می‌پرستان آر باده سوی مستان ‌آر / خیز و در شبستان آر ماه نیمروزی را

ابر چشمم چو شود سیل‌فشان از لاله / کوه در دوش کشد جامه بارانی را

کس نشناسد همی که کوشش او چون؟ / خلق نداند همی که بخشش او چند؟

آتش پرست رویت جان هزار زردشت / بسته صلیب زلفت عقل هزار عیسی

وز غیر تو هرجا سخن آید به میان / خاطر به هزار غم پراکنده شود

بسوختی تر و خشک مرا به پاسخ سرد / که دید هرگز سوزنده ای به این سردی؟

کی بود سر در گریبان خرد آن را که هست / پای در دام هوا و دست در دامان تو