شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13280

مکن آزار هیچ نفس طلب / که نیرزد جهان به آزاری

به آزار فرمان مده بر رهی / که باشد که افتد به فرماندهی (رهی: غلام)

دنیا نیرزد آن‌که پریشان کنی دلی / گر مقبلی به گوش مکن قول مدبران (مدبر: عاصی)

 به جان زنده‌دلان سعدیا که ملک وجود / نیرزد آنکه وجودی ز خود بیازارند

«ببخشیم و زان پس نجوییم کین / که چندین بلا خود نیرزد زمین»

همه گو باد ببر خرمن عمر / دو جهان بی تو نیرزد دو جوم

مکن یاری مرد پیمان‌شکن / که پیمان‌شکن کس نیرزد کفن

بهاری زحمت خاری نیرزد / همه دنیا به آزاری نیرزد

گرگ و خرس و شیر داند عشق چیست / کم ز سگ باشد که از عشق او عمیست (عمی: نابینا)

مهر ابله، مهر خرس آمد یقین / کین او مهر است و مهر اوست کین

جز کنج مزار امروز کس دادرس کس نیست / انسان چه‌ کند با این خرس و سگ و میمون‌ها

سرد شد دل از دم این پهلوانان غرور / رستمند امّا بغل‌پرورده‌های خاله‌اند

به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد                فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت

بنفشه طرّة مفتول خود گره می‌زد                                صبا حکایت زلف تو در میان انداخت

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم                       سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت

کنون به آب می لعل خرقه می‌شویم                                نصیبة ازل از خود نمی‌توان انداخت