شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 1322

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم/ دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا/ یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

ای به ازل بوده و نابوده ما/ وی به ابد زنده و فرسوده ما

اشک دوان هر سحری از دلم آرد خبری/ هیچ کسی را ز دلم خود خبری می‌نشود

چشم دل باز کن که جان بینی / آن‌چه نادیدنی است آن بینی

دانه پنهان کن به کلّی دام شو / غنچه پنهان کن گیاه بام شو

ز دست دیده و دل هر دو فریاد / که هرچه دیده بیند دل کند یاد

بت خود را بشکن خوار و ذلیل / نامور شو به فتوّت چو خلیل

شربت لعل لبت بود شفای دل ما / هرگه از چشم خوشت خسته و بیمار شدیم

جز لقای روی جان‌افروز دوست / درد ما را نیست درمان ای طبیب

تا ز لذّات دو عالم نگذری مردانه‌وار / کی توان کی، از لقای دوست برخوردار شد

لقای یار که تسکین دوزخ دل ماست / حدیث باغ خلیل است و آتش نمرود

ج _ د

ج _ ب

د _ الف

 الف _ ب