شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 28236

این خواجه را چاره مجو بندش منه پندش مگو / کان جا که افتاده است او نی مفسقه نی معبده است

از آب و خطاب تو تن گشت خراب تو / آراسته دار ای جان زین گنج خرابی را

آن باده به جز یک دم دل را نکند بی‌غم / هرگز نکشد غم را هرگز نکند کین را

امشب ز خود افزونیم در عشق دگرگونیم / این بار ببین چونیم این بار مخسب امشب

درآ که در دل خسته توان درآید باز / بیا که در تن مرده روان درآید باز

تو مپندار که زین در به ملامت بروم / دلم این‌جاست بده تا به سلامت بروم

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد / من نیز دل به باد دهم هرچه باد باد

به گنج و به انبوه بودند شاد / زمانی ز یزدان نکردند یاد

هین نیش ما را نوش کن افغان ما را گوش کن / ما را چو خود بی‌هوش کن بیهوش سوی ما نگر

 بادا مبارک در جهان سور و عروسی‌های ما / سور و عروسی را خدا ببرید بر بالای ما

ای بحر اقبال و شرف صد ماه و شاهت در کنف / برداشتم پیش تو کف مخدوم جانم شمس دین

هر نور را ناری بوَد، با هر گلی خاری بود / بهر حَرَس ماری بوَد، بر گنج هر ویرانه‌ای