شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18122

ده روز مهر گردون، افسانه است و افسون / نیکی به جای یاران، فرصت شمار یارا

روزها فکر من این است و همه شب سخنم / که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

کسی که تاج به سر داشت بامداد پگاه / نماز شام ورا خشت زیر سر دیدم

بخواهم به کنج عبادت نشست / که دریابم این پنج روزی که هست

چنگ در زنجیر زلفش چون زدم دیوانه‌وار / زیر هر مویش دلی دیوانه در زنجیر بود

با محتسبم عیب مگویید که او نیز / پیوسته چو ما در طلبِ عیش ‌مدام است

این چنین تنهات نپسندیم ما / همچو تو زنّار بربندیم ما

هر کس به ما کند ستمی، همچو عاجزان / دیوان خود به آه سحر می‌بریم ما

شیر‌اوژن: شیرافکن _ سنان: سرنیزه

افسر: کلاه پادشاهی _ گور: گورخر

باره: نوعی گرز _ برنا: جوان

انجمن: مجلس _ رنجه: آزرده

توان چو آهوی مشکین به بوی مشک شناخت                                 ز حرف‌های جگرسوز، جان سوخته را

خود گرفتم که نگویم که مرا واقعه‌ای است                                     دشمن و دوست بدانند قیاس از سخنم

بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل                                        توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد

ز دودمان اصیلم همین گواهم بس                                              که شرم این سخنم خون ز چهره بیرون داد

از می وصلش دماغم بود باغ دلگشا                                                                  آمد ایام خزان تاراج با غم کرد و رفت

فصل غم و محنت رفت ایام بهار آمد                                                                  حافظ شب هجران شد بوی خوش یار آمد

ببین خزان و بهار جهان و عبرت گیر                                                                 که در مواعظ و پند است روزگار شفیق

ساقی تو کجایی که شد ایام غم هجر                                                                  وقت طرب و موسم شادی دگر آمد