شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس سیزدهم : ادبیات انقلاب

آرايۀ ذکر شده در مقابل كدام بيت، نادرست است؟

گر از روي تو برگردم بخيل و ناجوانمردم روان از من تمنّا كن كه فرمانت روان باشد(نغمة حروف)

بیا تا برآریم دستی ز دل که نتوان برآورد فردا ز گل(جناس)

داغ عشق تو ز اندازة ما افزون است دستي از دور بر اين آتش سوزان داريم(كنايه)

همه آفريده است بالا و پست تويي آفرينندة هر چه هست(تشبيه)

توضیح مقابل کدام بیت، نادرست است؟

گفته بودم که به دریا نزنم دل اما / کو دلی تا که به دریا بزنم یا نزنم؟ (در مصراع اول کنایه وجود دارد)

پر می‌زند دلم به هوای غزل، ولی / گیرم هوای پر زدنم هست بال کو؟ (در مصراع اول کنایه وجود دارد)

تقویم چهار فصل دلم را ورق زدم / آن برگ‌های سبزِ سرآغاز سال کو؟ (در مصراع اول کنایه وجود دارد)

قسم می‌خورم راستش را بخواهی / به بالای تو سرو و کاجی ندیدم (در مصراع دوم کنایه وجود دارد)

مفهوم عبارت «آن‌چنان آن‌‌ها را به هم پیوند زده بود که دوگانگی از میان برخاست و وحدت کلمه، پدیدار گشت» از کدام بیت دریافت می‌شود؟

سحرم دولت بیدار به بالین آمد / گفت: برخیز که آن خسروی شیرین آمد

ساقیا مِیْ بده و غم مخور از دشمن و دوست / که به کام دل ما آن بشد و این آمد

ز فکر تفرقه باز آی تا شوی مجموع / به حُکم آن که چو شد اهرمن، سروش آمد

مژده ای دل، که دگر باد صبا باز آمد / هدهد خوش خبر از طرف سبا باز آمد

در کدام گزینه آرایه کنایه به کار نرفته است؟

بدین امید دلم در رَهت به خاک افتاد / که خم شود سر زلفت، ز خاک بردارد

کجا دولت وصلش آرم به دست / که جز باد چیزی ندارم به دست

گردن مکش از رضای این کار / در گردن من خطای این کار

اگر خلاص، مُحال است از این گنه که مراست / بدان کرم که تو داری امیدداری هست

در کدام گزینه دو ترکیب وصفی وجود دارد؟

نثر ساده - قلب کشور - نقد شعر

فعل بهار - دسته‌بندی آثار - داستان تخیلی

کلمات مترادف - کوه‌های استوار - خزانه عشق

راه جانبازان - شیوه مطالعه - غرش طوفان

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس سیزدهم : ادبیات انقلاب | آزمون شماره 31450