شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 16222

گر ز کمان ابرویت عقل سپر بیفکند / عیب مکن که در جهان کس نکشد کمان تو

گر نه از فتنه ایّام خبر دارد صبح / از چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح

هر کجا غم نیست، آنجا زندگانی مشکل است / زین سبب آدم به تعجیل از بهشت آمد برون

نگشته‌است دوتا پشتم از کهنسالی / که قد ز بار گنه چون کمان خمیده مرا

در دهه نخست انقلاب اسلامی گرایش به پیچیده‌نویسی در داستان رواج یافت.

از اواخر دهه 50 تا اواخر دهه 60، گرایش به داستان‌های کوتاه بیش از رُمان بود.

باستان‌گرایی و علاقه به استفاده از واژگان کهن در زبان شعر انقلاب اسلامی کاملاً محسوس است.

تفکّر انسان‌گرایانه (اومانیسم) در دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامی به شکل چشمگیری وجود داشت.

اگر به میکده منصور بگذرد داند / که هرکه هست در او چند مرده حلاج است

خوشم به زندگی تلخ همچو می ورنه / برون چو رنگ از این شیشه می‌توانم زد

چرا کسی چو حباب از ادب نگاه ندارد / سری که غیر هوا پشم در کلاه ندارد

شهد ریزی چون دهانت دم به شیرینی زند / فتنه‌انگیزی چو زلفت سر به رعنایی کشد