شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16966

بتی کاو هر دمم دشنام های شکرین بخشد / به از دشنام نبود،گر نبات و انگبین (عسل) بخشد

اگر دهم بوی شکوه بیرون ز رنگ تقریر می چکد خون / مپرس از یاس حال مجنون ، دماغ گفتن خراش دارد

گل بجوشد و گلابش همه خیس عرق شرم / که به یک خندۀ طفلانه چه بود آن همه آزار

چون قصد کمال از غزل آن عارض زیباست / شعر تر چون آب نگوییم چه گوییم

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز/  کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

این مدعیان در طلبش بی‌خبرانند/ کان را که خبر شد خبری باز نیامد

افتادۀ تو شد دلم ای دوست دست گیر/ در پای مفکنش که چنین دل کم اوفتد 

در تفکر عقل مسکین پایمال عشق شد/ با پریشانی دل شوریده چشم خواب داشت 

طوطی _ بقّال

بقّال _ طوطی

طوطی _ طوطی

بقّال _ بقّال