شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20439

مشو با تندخویی از عدوی ساده‌دل ایمن / که‌آخر روی نرم آب خواهدکشت آتش را

چو من هلاک شوم از طبیب شهر بپرس / که مرگ کشت مرا یا تو بی‌وفا کشتی

بکشتند و آتش بر افروختند / تر و خشک هیزم همی‌سوختند

رعیت نشاید به بیداد کشت / که مر سلطنت را پناهند و پشت

ضایع: تباه، تلف

محال: بی‌اصل، ناممکن

مولع: متحرّک، بارغبت

تیمار: اندیشه، خدمت

خواهی که بر نخیزدت از دیده رود خون / دل در وفای صحبت رود کسان مبند

قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام / تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

با این همه هر آنکه نه خواری کشید از او / هر جا که رفت هیچ کسش محترم نداشت

چه خوش صید دلم کردی، بنازم چشم مستت را / که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمی‌گیرد

قبلة اجرام فلک یوسف من بود و به امر                                                               از زبر ماه به زیر آمده در چاه شدم

حالی در مصر بقا یوسف عالی حسبم                                                              از تگ زندان هوا بر زبر گاه شدم

از روش و راه شوی معتکف کعبة دل                                                                معتکف کعبة دل از روش و راه شدم

خرد شدم سوده شدم از خودی آسوده شدم                                                            چندی آلوده شدم باز به درگاه شدم