شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9853

آن چه زر می‌شود از پرتوی آن قلب سیاه / کیمیایی است که در صحبت درویشان است
 

نماز در خم آن ابروان محرابی/ کسی کند که به خون جگر طهارت کرد
 

به فقر از دو جهان می‌توان غنی گردید / خوشا سری که شود خاک پای درویشی

 

سیل اشک ار بکند خانه مردم ، نه عجب / کز غمت گریه کنان ، چشم تری نیست که نیست

ای چشم عقل خیره در اوصاف روی تو / چون مرغ شب که هیچ نبیند به روشنی

بزم عشق است میا از در عادت به درون / شیوه مردم بیگانه سلام است این‌جا

چهره با خورشید گشتن طاقت خفاش نیست / خیره می‌گردد نگاه بی جگر از آب تیغ

دل پاکیزه به کردار بد آلوده مکن / تیرگی خاستن، از نور گریزان شدن است

روز و شب مهر تو می‌ورزم و این راز نهان / کس ندانست به غیر از تو خدا می‌داند

در دایرۀ قسمت ما نقطه‌ی تسلیمیم / لطف آن‌چه تو اندیشی حکم آن‌چه تو فرمایی

مرا جفا و وفای تو پیش یکسان است / که هر چه دوست پسندد به جای دوست نکوست

تو کار بدو گذار و خوش باش / گر زهر، تو را دهد بکن نوش