شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12909

فشرده از نوع اضافی- فشرده از نوع اضافی - فشرده از نوع غیر اضافی

فشرده از نوع اضافی- فشرده از نوع غیر اضافی- گسترده

فشرده از نوع غیر اضافی- گسترده- فشرده از نوع غیر اضافی

فشرده از نوع غیر اضافی- فشرده از نوع اضافی- فشرده از نوع غیر اضافی

قیامت باشد آن روزی که بر سوی تو چون نرگس/ ز خواب خوش برانگیزند مست و سرگران ما را (وجه شبه)

مگس‌وار از سر خوان وصال خود مران ما را/ نه مهمان توام آخر بخوان روزی بخوان ما را (ادات تشبیه)

روشن است اینکه مرا، آینۀ عمر تویی/ در تو آهم نکند، هیچ اثر، آه چرا؟ (مشبّه)

دل در آن چاه زنخ مرد و به مویی کارش/ برنمی‌آوری ای یوسف از آن چاه چرا؟ (مشبّهٌ به)

از درون تو بود تیره جهان چون دوزخ / دل اگر تیره نباشد همه‌ دنیاست بهشت

تبخال‌ها به ناله درآیند چون جرس (= زنگ) / از درد چون شود به فغان آشنا لبم

گر هست در دماغ، تو را باد نخوتی / آماده شکستن خود چون حباب باش

دجله اشک از بهار شوق طغیان کرده است / رازهای سینه را خاشاک طوفان کرده است

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج / سزد اگر همه دلبران دهندت باج

چشمه خورشید تویی سایه‌گه بید منم / چون که زدی بر سر من پست و گدازنده شدم

تو دی ماهیّ و آن دلبر بهار است / رسیدنْ‌تان به هم دشوار کار است

معدن علم است دل چرا بنشاندی / جور و جفا را در این مبارکْ معدن