شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8097

که من بر فریدون و ضحاک و جم / خور و خواب و آرام کردم دژم

مالک ملک وجود، حاکم رد و قبول / هر چه کند جور نیست، ور تو بنالی جفاست 

دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم 

کزین مصیبت عظمی که دست برد قضا / به دوستان تو آورده از ستم ناگاه

ما عیب و نقص خویش و کمال و جمال غير / پنهان نموده‌‌ایم چو پیری پس خضاب 

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک / بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

عنقا شکار کس نشود دام بازچین/ کآنجا همیشه باد به دست است دام را

چون ماه که رخش حسن می‌‌تازد / صد غاشیه‌‌کش به دلبری هستش 

ماه فروماند از جمال محمد / سرو نباشد به اعتدال محمد

از کرده خویشتن پشیمانم / جز توبه ره دگر نمی‌‌دانم 

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان‌‌بین / كس واقف ما نیست که از دیده چه‌‌ها رفت

 آب زنید راه را هین که نگار می‌‌رسد / مژده دهید باغ را بوی بهار می‌‌رسد

وصل نخواهم که هجر قاعده اوست: $--U-UU-U--UU-$ 

من خود به سر ندارم دیگر هوای سامان: $--U-U----U-U--$ 

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل: $---UU-----UU--$ 

مطرب همین طریق غزل گو نگاه‌دار: $-U-U--UU-U-U--$