شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30361

این سخن در سینه دخل مغزهاست / در خموشی مغز جان را صد نماست

به ملازمان سلطان که رساند این دعا را / که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را

گشت دریاها مسخّرشان و کوه / چار عنصر نیز بنده‌ آن گروه

ای بسا شیر کان تو را آهوست / وی بسا درد کان تو را داروست

من کی‌ام آن‌ را که شرح آن دهم/ ور دهم آن شرح، خط بر جان نهم

چون بدیدش یاد آورد آنِ خویش/ بی‌طمع شد ز اشترِ آن یار و خویش

مر مرا اینجا شکایت شکر شد/ کفر ایمان گشت و ایمان کفر شد

می‌نماید مار اندر چشم مال/ هر دو چشم خویش را نیکو بمال

تو دانی که چون دیو رَفت از قفس / نیاید به لاحول کس باز پس (_َ س)

چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود / ور آشتی طلبم با سرِ عتاب رود (تاب)

کیست در این شهر که او مَست نیست؟ / کیست درین دور کزین دست نیست؟ (_َ ست)

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌‌شبی دفع صد بلا بکند (ا)