شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 22978

خردمند مردی در اقصای شام / گرفت از جهان کنج غاری مقام

از بهر خدا بنگر در روی چو زر جانا / هرجا که روی ما را با خویش ببر جانا

گر بود نیکو ابد یارت شود / ور بود بد در لحد مارت شود

به ‌جز از سایه سروش، مبادم هیچ سرسبزی / به جز بر خاتم لعلش، مبادم هیچ فیروزی

سرمست کسی باشد کو خود خبرش نبود
سر / مَس / ت / کَ / سی / با / شد / کو / خو / د / خَ / بَ / رَش / نَ / بود

باز این دل دیوانه زنجیر همی بُرَّد
با / ز / اینْ / دِ / لِ / دی / وا / نِ / زَن / ﺟی / ر / ﻫَ / می / ﺑُ / رَد

کوه‌ها را زِ تجلّی همه چون طور کنیم
کو / ه / ها / را / زِ /  ﺗَ / جَل / لی / ﻫَ / مِ / چُن / طو / ر / کُ / نیم

چون تیر همی پرّد از قوس تنم جانم
چون / تیر / ﻫَ / می / پَر / رَد / از / قو / سِ / تَ / نَم / جا / نَم