شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30320

روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی / آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز / باشد که باز‌بینیم دیدار آشنا را

ای یوسف خوش‌نام ما خوش می‌روی بر بام ما / ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم / چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم می‌رود

من اینجا بس دلم تنگ است / و هر سازی که می‌بینم بدآهنگ است / بیا رَه‌توشه برداریم … / ببینم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟

فشرد سینه خاک / شکافت زَهره سنگ / به تنگنای زمان، مرگ کرده بود درنگ / گداخت آن همه برف / شگفت این هم رنگ

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش / ابر با آن پوستین سرد نمناکش / باغ بی‌برگی / روز و شب تنهاست / با سکوت پاک غمناکش

ما / فاتحان شهرهای رفته بر بادیم / با صدایی ناتوان‌تر زانکه بیرون آید از سینه / راویان قصه‌های رفته از یادیم / کس به چیزی یا پشیزی برنگیرد سکه‌هامان را / گویی از شاهی است بیگانه

سپه را تو باش این زمان پیشرو                    تویی کینه خواه جهاندار نو (قاعدة ۱)

ناقه جسم دلی را بنده باش                          تاشوی با روح صالح خواجهتاش (ذوقافیتین) 

دوش از در میخانه کشیدند به دوشم             تا روز جزا مست ز کیفیت دوشم (ش: حرف روی) 

خدایا مقصربه کار آمدیم                              تهی دست و امیدوار آمدیم ((يم) حروف الحاقی)