شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8291

عدل و انصاف و راستی باید/وز خزینه تهی بود شاید

جویبار ملک را آب روان شمشیر توست/تو درخت عدل بنشان بیخ بدخواهان بکن

نمی‌لرزد دلم چون نامه از اندیشهٔ فردا/که من از خود حسابی دیده‌ام صد بار محشر را

هرکه داد او حُسن خود را در مزاد/صد قضای بد به سویش رو نهاد

ماه نو و مرغان آواره، دیوان غربی ـ شرقی، پرنده‌ای به نام آذرباد، پیامبر و دیوانه

دیوان غربی ـ شرقی، پیامبر و دیوانه، ماه نو و مرغان آواره، پرنده‌ای به نام آذرباد

پیامبر و دیوانه، پرنده‌ای به نام آذرباد، دیوان شرقی ـ غربی، ماه نو و مرغان آواره

پرنده‌ای به نام آذرباد، ماه نو و مرغان آواره، پیامبر و دیوانه، دیوان غربی ـ شرقی

این مهر آن سپهر که از مهر و کین / یک ملک را مسرّت و یک مُلک را محن 

یا پرده‌ای به چشم تأمّل فروگزار / یا دل بنه که پرده زکارت برافکنند

اهتمام تو اگر مصلح اضداد شود / سربرآرد ز گریبان ابد شخص ازل

تحفه جنّت که از بهر شما آراستند / با غم هجران او دوزخ سرا بُستانِ ماست

بی‌ق_ی_متی م__ا ز گ_ران‌م_ای_گی ماست    کای__ن چرخ فروم_ای_ه ن__دارد ث_من ما

ره رس_ت_گ_اری در اف__ک_ن_دگی اس__ت     که خورشید جم_ع از پ_راک_ن_دگی است

در ره عش_ق مسلمان ن_ت_وان گفت او را                 ک_ه ب_ه ک_ف_ر س_ر زل_ف_ت نبود ایمانش

آه گاه از دل زداید زنگ و گه زنگ آورد              ابر گاه از باد جمع و گه پریشان می‌شود