شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 230

در عشق درد خود را هرگز کران نبینی / زیرا که عشق جانان دریای بی کران است 

 پایم ز دست واقعه در قیر غم گذشت / کارم ز جور حادثه از دست درگذشت

زان می پیچم که تاج را چندین / زلف تو کمندوار می پیچد 

از می عشقت چنان مستم که نيست / تا قیامت روی هشیاری مرا

وزن مصراع، «فاعلاتن فاعلاتن فاعلن» است.

هجای ششم مصراع، هجای کوتاه است

 تقطيع هجایی کلمه «هما» با کلمۀ «سمین» برابر است.

 در این مصراع، یک حذف همزه رخ داده است.

برتر ز صفات خرد و دانش و عقل است / بیرون ز ضمیر دل و اندیشه جان است 

نه حلال است که دیدار تو بیند هر کس / که حرام است بر آن کش نظری طاهر نیست

بگفتا گر به سر یابیش خشنود / بگفت از گردن این وام افکنم زود 

ز جور چرخ چو حافظ به جان رسید لبت / به سوی دیو محن، ناوک شهاب‌‌ انداز

گفتم که کفر زلفت گمراه عالمم کرد / كفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

وضع زمانه قابل دیدن دو بار نیست / رو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت

نیست صائب چاه و زندان بر دل من ناگوار / همچو یوسف می‌‌‌فزاید عزت از خواریّ من

خاتم ملک سلیمان است علم / جمله عالم صورت و جان است علم

UU-U--UU-U-U--

U---U-UU-U-U---

U-U--UU-U-U---

UU---U---U--U-