شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 4397

منِ شکسته بدحال زندگی یابم / در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول

حجاب ظلمت از آن بست آب خضر که گشت / ز شعر حافظ و آن طبع هم‌چو آب خجل

چو یار بر سر صلح است و عذر می‌طلبد / توان گذشت ز جور رقیب در همه حال

هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست / بازش ز طره تو به مضراب می‌زدم

 تا کجا راحت پذیرم یا کجا یابم قرار؟ / برگ خشکم در کف باد صبا افتاده‌ام

سردمهری بین که کس بر آتشم آبی نزد / گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

دیشب چراغ دیدۀ من تا سپیده سوخت / آتش افتاد بی تو به ماتم‌سرای اشک

طی نگشته روزگار کودکی پیری رسید / از کتاب عمر ما فصل شباب افتاده است

قد من گر چون کمان از عشق تو شد پس چرا / گرد آن دو نرگس بیمار چندان تیر چیست؟

جانم شکوفه‌وار شکافان شد از هوس / چون حجله شکوفه برانداخت نوبهار

غرق خونم چون گل و همچون بنفشه سوگوار / تا تو در گلزار حُسن خود بنفشه کاشتی

 چو گشاد تیر غمزه ز خم کمان ابرو / گذرد ز سنگ خارا سر ناوک خدنگش