شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9546

وگر به خنده درآیی چه جای مرحم ریش/که ممکن است که در جسم مرده جان آری

ز چشم مست تو واجب کند که هشیاران/حذر کنند ولی تاختن نهان آری

ز حسن روی تو بر دین خلق می ترسم/که بدعتی که نبوده است در جهان آری

اگر به تحفه جانان هزار جان آری/محقر است نشاید که بر زبان آری

یک

دو

سه

چهار

به جهان خّرم از آنم که جهان خّرم ازوست /عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازوست

به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقیست/ به ارادت ببرم درد که درمان هم ازوست 

غم و شادی بر عارف چه تفاوت دارد / ساقیا باده بده شادی آن کاین غم ازوست

پادشاهی و گدایی بر ما یکسان است / که بر این در همه را پشت عبادت خم ازوست

مرد دانا به هر چه در نگرد / عیب بگذارد و هنر نِگرد

هر که بود عاقل و فرزانه ای / خود برهاند ز رهِ چاره ای

نقش بر دیوار، مثل آدم است / بنگر از صورت چه چیز از او کم است

نه پای گزین، نه سرنشین باش / گه گه چو کمر میان گزین باش