شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی

آرایه مقابل کدام بیت نادرست است؟

محرم یار است باد صبح و اینک می‌رود / پیش او گر قصه‌ای داری بگو هان غم مخور (تشخیص)

تا قیامت ز آتش رویش نخواهی سوختن / بر تو گردد روزی این آتش گلستان غم مخور (تلمیح)

گر سرت خود در سر سودای زلفش می‌رود / زان سر مویی مکن خاطر پریشان غم مخور (مجاز)

پای در میدان عشق ار می‌نهی مردانه نه / از بلای سر مترس از آفت جان غم مخور (تناقض)

چند بیت از ابیات زیر مشترکاً دارای آرایه‌های لف و نشر و تضاد است؟

الف: منعم مکن از دیدن قد و رخ و چشمش / من انس به سرو و گل و بادام گرفتم

ب: فراق یار که پیش تو کاه برگی نیست / بیا و بر دل من بین که کوه الوند است

پ: ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی / من چشم تو را مانم تو اشک مرا مانی

ت: آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است / و آن نه بالای صنوبر که درخت رطب است

ث: از عفو و خشم تو دو نمونه است روز و شب / وز مهر و کین تو دو نمونه است شهد و سم

چهار

دو

سه

پنج

در همه‌ی گزینه‌ها آرایه‌ی «تناقض» و «اختیار زبانی بلند در نظر گرفتن مصوّت کوتاه» به کار رفته است، به‌جز .......

ز هر نیشی مرا سرچشمه‌ی نوشی است در طالع / نه از عجز است گر من تن به زخم نیشتر دادم

چون خرابی نیست معماری بنای جسم را / تا نفس داری ز تعمیر بدن غافل مشو

آن‌جاست آدمی که دلش سیر می‌کند / ما در میان خلق همان بر کرانه‌ایم

سپر تیر حوادث سپر انداختن است / آه اگر صبر نمی‌داد به دست این سپرم

در کدام بیت «لف و نشر و تشبیه» هر دو وجود دارد؟

تا سر نرفته بر سر مهر و وفای تو / حلق من است و حلقهٔ زلف دو تای تو

زاهد و اندیشهٔ گیسوی حور / دست من و جعد سمن سای تو

‌ زلف و رخت از بهر همین دلکش و زیباست / تا فرخ و میمون گذرد سال و مه تو

زاهد به یاد کوثر و سوفی به فکر می / ما و تصور لب مستی فزای تو

در کدام گزینه همه‌ی آرایه‌های «تشبیه - جناس - واج‌آرایی - تضاد» وجود دارد؟

نشان روی تو جستم به هر کجا که رسیدم/ ز مهر در تو نشانی ندیدم و نشنیدم

جهان به روی تو می‌دیدم ار چه هم‌چو جهانت/ وفا و مهر ندیدم چو نیک درنگریدم

تو را بدیدم و گفتم که مهر روزفروزی/ ولی چه سود که یک ذره مهر از تو ندیدم

از آن زمان که در این غم عنان دل به تو دادم/ به جان رسیدم و هرگز به کام دل نرسیدم

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 5925