شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 13077

دل ز تنهایی به جان آمد، خدا را همدمی:-U-/--U-/--U-/--U-

ای که دستت می‌رسد کاری بکن:-U-/--U-/--U-/--U-

هر که از اول تصور می‌کند فرجام را:-U-/--U-/--U-/--U-

به هم کردند و عشقش نام کردند:U/---U/---U--

حسن اندامت نمی‌گویم به شرح

چنان بر سر آورد مشتی گیاه

بشنو از نی چون حکایت می‌کند

خود حکایت می‌کند پیراهنت

زاهدان را رخنه در ایمان کنند (- U - / - - U- / - - U - -)

بی‌ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز خود (- - U - - /- U - - / - U- - / - U -)

جهان را نباشد چنین روزگاری ( U / - - U / - - U / - - U - - )

صبا را گو که برگیرد زمانی برقع از رویت (U - - - U / - - - U / - - - U -  - - )

با دلارامی مرا خاطر خوش است / کز دلم یک‌باره برد آرام را

دو تا شد قامتم همچون کمانی / ز غم پیوسته چون ابروی فرّخ

ای که در زنجیر زلفت جای چندین آشناست / خوش فتاد آن خال مشکین بر رخ رنگین غریب

نخواهی که نفرین کنند از پست / نکو باش تا بد نگوید کست